نام علمی درخت افرای سیاه : Acer negundo

ویژگی‌های ظاهری و فیزیکی:

ارتفاع: 18 تا 15 متر
قطر تاج: 10 تا 12 متر
فرم تاج: گسترده بصورت گرد یا بیضوی
برگ: مرکب تک شانه‌ای
میوه: دی سامار

گالری تصاویر گیاه:

درخت افرای سیاه

ویژگی‌های قابل توجه  درخت افرای سیاه در منظر و در طراحی کاشت گیاهان زینتی:

خزان کننده (زرد، نارنجی، قهوه‌ای در پاییز)
سریع الرشد
مناسب برای: سایه‌انداز، کمربند سبز، خاک های غرقابی
آشغال ریز *مناسب برای: برای کاشت در داخل محوطه‌های داخل چمن
ساقه‌ها ترد و ظریف (شکننده در مقابل بادهای تند)

افرای سیاه، با نام علمی Acer nigrum، درختی برگ‌ریز بومی آمریکای شمالی است که به عنوان زیرگونه‌ای از افرای شکر (Acer saccharum ssp. nigrum) شناخته می‌شود.

برگ‌ها در تابستان سبز تیره و در پاییز به رنگ‌های زرد، نارنجی یا قرمز درخشان تغییر می‌کنند، که این تحول رنگی، ارزش تزئینی بالایی در طراحی منظر فراهم می‌آورد. تاج متراکم و سایه‌دار آن، ایده‌آل برای ایجاد حریم‌های طبیعی در پارک‌های شهری و محوطه‌های مسکونی است، جایی که تحمل سایه و رشد آهسته (تا ۲۰۰ سال عمر) پایداری بلندمدت را تضمین می‌کند.

در فرایند طراحی کاشت گیاهان زینتی، افرای سیاه به عنوان درخت سایه و عنصر فوکال (focal point) استفاده می‌شود. ترجیح خاک‌های مرطوب و قلیایی با pH بالا، آن را مناسب برای جنگل‌کاری‌های کنار رودخانه و مناطق سیل‌گیر می‌سازد. چوب سخت آن، مشابه افرای شکر، برای مبلمان و کف‌پوش کاربرد دارد، اما در منظر، فواید اکولوژیکی مانند حمایت از تنوع زیستی پرندگان و حشرات برجسته است.

در انواع سبکهای طراحی کاشت گیاهان زینتی و انواع فضاها مانند پروژه‌های شهری، به دلیل تحمل آلودگی و سایه متراکم، برای کاشت ردیفی و ایجاد لکه های سبز توصیه می‌شود، که سایه خنک و رنگ پاییزی آن، تجربه بصری غنی ایجاد می‌کند. با این حال، حساسیت نسبی به خشکی، نیاز به آبیاری اولیه در کاشت را الزامی می‌سازد.

نیازها و وضعیت سازگاری درخت  افرای سیاه:

نور: آفتابی، نیم‌سایه
خاک: رسی، شنی، لومی
PH: اسیدی، آهکی، خنثی
نیاز آبی: متوسط
مقاومت به یخبندان، خشکی دارد.
مقاومت به گرما ندارد.
مقاومت به شوری: متوسط

سایر گونه‌ها و کلتیوارها:

A.negundo var: auratum: افراي ابلق

اقلیم و شهرهای مورد پراکندگی:

مناطق معتدل و معتدل سرد
Heat Zones: 3 to 8
Hardiness Zones: 5 to 9

افرای سیاه دقیقاً در مناطق معتدل و معتدل سرد شمال و شمال‌غرب (البرز، گیلان، مازندران، اردبیل، آذربایجان) عملکرد عالی دارد و در مرکز و جنوب به دلیل خروج از Heat Zone 8  برای فضای سبز شهری توصیه نشود.

در ایران، مناطق شمالی عمدتاً در زون‌های ۵b (-۲۶.۱ تا -۲۳.۳ درجه سانتی‌گراد) تا ۷a (-۱۷.۸ تا -۱۵ درجه سانتی‌گراد) قرار دارد، که با تحمل افرای سیاه همخوانی دارد. برای مثال، تبریز و رشت در زون ۶-۷ (حداقل -۲۳ درجه) قرار دارند، مناسب برای رشد پایدار، در حالی که تهران (زون ۸a، -۱۲.۲ تا -۹.۴ درجه) در مرز زون ۹ است و نیاز به حفاظت از گرمای تابستانی دارد.

 مقاله مرتبط