نتیجه‌گیری

فرم گرد درمحوطه سازی، فراتر از یک انتخاب صرفاً زیبایی‌شناسانه، یک ابزار سازمان‌دهنده‌ی فضا و ایجاد ارتباط انسانی با محیط و شبیه شدن به منحنی های طبیعت است. دایره به‌دلیل نداشتن جهت و زاویه، نقطه‌ای بی‌طرف و دعوت‌کننده ایجاد می‌کند که کاربران را به درک مرکز، مکث و تعامل فرا می‌خواند. این فرم جریان حرکت را نرم و پیوسته هدایت کرده، فضاهای مختلف را بدون دیوار و مرزهای فیزیکی از یکدیگر تفکیک می‌کند و در عین حال وحدت فضایی را حفظ می‌نماید.

از منظر روانشناختی، فرم گرد نماد هماهنگی، امنیت و آرامش است و به همین دلیل در محیط‌های درمانی، آموزشی و فضاهای جمعی عملکرد بسیار موثری دارد. همچنین در بُعد اکولوژیک، استفاده از فرم‌های مدور در سیستم‌های آب‌نگهدار، آبنماها و باغ‌های بارانی به بهبود چرخه آب و خاک کمک می‌کند.

در مجموع،محوطه سازی دایره ای را می‌توان عنصری چندمنظوره دانست که توانایی دارد هویت بصری، کارکرد فضایی و کیفیت تجربه کاربر را هم‌زمان ارتقا دهد؛ و این همان دلیلی است که طراحان منظر در پروژه‌های مسکونی تا فضاهای شهری بزرگ، از آن به‌عنوان یکی از کارآمدترین فرم های طراحی بهره می‌گیرند.

پروژه های کیگو تشیبائوشی و روبلیو با استفاده از فرم گرد درمحوطه سازی بسیار شاخص است.