این گونه‌ها نسبت به نور شبانه حساس هستند اما اثرات معمولاً کمتر شدید است و می‌توانند در مناطق با نور کم مدیریت شوند. نور شبانه می‌تواند فازهای فنولوژیکی پاییزی را مختل کند. در ایران، گونه‌هایی مانند نارون رایج هستند و حساسیت نشان می‌دهند.

• کاج سفید (Pinus strobus): نور شبانه رشد رویشی را افزایش می‌دهد اما خواب زمستانی را مختل می‌کند. در ایران، گونه‌های مشابه مانند کاج تهران جایگزین می‌شوند.
• نارون آمریکایی (Ulmus americana): حساس به نور شبانه، منجر به کاهش جذب CO₂ و ذخیره نشاسته می‌شود. در ایران، نارون‌های بومی مانند Ulmus minor یا Ulmus glabra در پارک‌ها کاشته می‌شوند و حساسیت مشابهی دارند.
• سرو آریزونا (Cupressus arizonica): سومین گونه رایج در تهران، به عنوان یک مخروطی، حساسیت متوسط به نور شبانه نشان می‌دهد و ممکن است بافت برگ را تحت تأثیر قرار دهد، اما مقاوم‌تر از کاج‌هاست.
• توت سفید (Morus alba): رایج در تهران برای سایه و میوه، نور شبانه می‌تواند متابولیسم کلروفیل را تغییر دهد و برگ‌ها را ضخیم‌تر کند، که حساسیت متوسط ایجاد می‌کند.

این گونه‌ها مقاومت بیشتری دارند و برای مناطق شهری با نور شبانه مناسب هستند. نور شبانه می‌تواند جذب CO₂ را افزایش دهد اما اثرات منفی کمتری دارد. در ایران، چنار شرقی یکی از بهترین گزینه‌هاست. بخش زیر گسترش یافته تا درختان مقاوم بیشتری، به ویژه گونه‌های بومی و رایج در ایران که کمتر به آلودگی نوری حساس هستند، پوشش دهد. این درختان اغلب در شرایط شهری با نور مصنوعی عملکرد خوبی نشان می‌دهند و برای بهبود کیفیت هوا و منظر شهری توصیه می‌شوند.

• چنار هیبرید (Platanus × acerifolia): ممکن است خواب زمستانی را کمی به تأخیر اندازد اما کلروفیل را افزایش می‌دهد. مشابه چنار شرقی در ایران.
• تیلیای برگ‌پهن (Tilia platyphyllos): کمتر تحت تأثیر قرار می‌گیرد و متابولیسم شبانه را بهبود می‌بخشد. در ایران، گونه‌های Tilia در پارک‌ها کاشته می‌شوند.
• چنار شرقی (Platanus orientalis): رایج‌ترین درخت سایه‌دار در ایران (مانند پارک‌های تهران)، نور شبانه بر متابولیسم تأثیر می‌گذارد اما مقاوم‌تر است و برای فیتورمدیاسیون مناسب.
• سرو نقره‌ای (Cupressus sempervirens): به عنوان یک مخروطی همیشه‌سبز، مقاومت خوبی به نور شبانه نشان می‌دهد و در منظر شهری ایران برای حریم سبز استفاده می‌شود. این گونه بافت برگ محکمی دارد که کمتر تحت تأثیر قرار می‌گیرد.
• زیتون (Olea europaea): بومی ایران و مقاوم به شرایط شهری، نور شبانه تأثیر کمی بر چرخه تولیدمثلی آن دارد و برای کاشت در خیابان‌های روشن مناسب است.
• انار (Punica granatum): درخت میوه‌ای مقاوم که در ایران گسترده کاشته می‌شود، حساسیت پایینی به نور شبانه دارد و رشد رویشی آن کمتر مختل می‌شود.
• لیلکی (Gleditsia triacanthos): به عنوان درختی شهری مقاوم، در ایران برای پارک‌ها استفاده می‌شود و به نور شبانه تحمل بالایی دارد، که منجر به رشد متعادل می‌شود.
• قهوه کنتاکی (Gymnocladus dioicus): مقاوم به استرس‌های شهری از جمله نور شبانه، در ایران کمتر رایج اما گزینه‌ای خوب برای منظر مدرن است.
• نمدار (Tilia spp.): گونه‌های مختلف تیلیا، مانند Tilia cordata، مقاومت بالایی به نور شبانه دارند و در ایران برای بهبود کیفیت هوا کاشته می‌شوند.
• سرخ چوب سپیده دم (Metasequoia glyptostroboides): درختی مقاوم به آلودگی‌های شهری، نور شبانه تأثیر کمی بر آن دارد و برای پارک‌های ایرانی مناسب است.
• اکالیپتوس (Eucalyptus spp.): برخی گونه‌ها مانند Eucalyptus camaldulensis در ایران کاشته می‌شوند و به نور شبانه مقاوم هستند، هرچند به سرما حساس‌اند.

نتیجه‌گیری