۷. پیشنهادات جهت طراحی محوطه با سبک کلاسیک در پروژه‌های معاصر

1. حفظ محور را به‌عنوان ساختارِ راهبردی  ؛ اما جایگزینی پوشش گیاهی ها با گونه‌های بومی 

2. طراحی پارترها  به‌صورت ماژولار طراحی کن  قابلیت تغییر و نگهداری کاهش‌یافته فراهم شود.

3. قراردادن آب  به‌عنوان عنصر ساختاردهنده به ؛ اما با روش‌های بازیافت و نگهداری کم‌مصرف.

4. تطبیق با موقعیت اقلیمی: ترکیب مصالح محلی و ساختارهای سایه‌افکن برای کاهش مصرف انرژی. 

نتیجه‌گیری

طراحی کلاسیک محوطه، میراثی زنده است که هم زیبایی‌شناسیِ محوری و تقارن را به ارمغان می‌آورد و هم ظرفیت بسیار خوبی برای بازخوانی با رویکردهای پایداریِ معاصر دارد. طراحان امروز می‌توانند با حفظ ساختارهای انضمامیِ کلاسیک و تلفیق آن‌ها با راهکارهای اقلیمی و اکولوژیک، فضاهایی خلق کنند که هم «خوانا و رسمی» باشند و هم «پایدار و بوم‌گرا». منابع نوظهور نشان می‌دهد بازخوانی کلاسیک نه به معنای بازتکرار که به معنای بازتفسیری خلاقانه از طراحی محوطه با سبک کلاسیک است.