سازه های محوطه
نوشته های اخیر
فهرست مطالب
سازه های محوطه و فضای سبز
سازه های محوطه (Landscape Structures) به مجموعه عناصر و المانهای ساختهشدهای گفته میشود که با هدف ایجاد کاربری مشخص و ارتقای کیفیت زیباییشناختی محیط در فضاهای باز طراحی و اجرا میشوند.
این سازهها عمدتاً در گروه هارداسکیپ (Hardscape) قرار میگیرند و شامل مواردی مانند آلاچیقها و پرگولاها برای ایجاد سایه و فضای نشستن، سایهبانهای پارکینگ جهت حفاظت از وسایل نقلیه، انواع پلها، و نیز مبلمان شهری و فضای باز مانند نیمکتها، باربیکیو، آتشدان، آبنما، برکه و المانهای هنری از قبیل مجسمهها و طاقها هستند.
1. پرگولا
پرگولا (Pergola) یکی از پرکاربردترین سازه های محوطه است که از ستونهای عمودی و تیرهای افقی تشکیل شده و عمدتاً سقف آن باز و یا نیمه باز است.
پرگولاها عملا به عنوان داربستی برای گیاهان رونده (Climbing Vines) و یا ایجاد سایه های سبک (Controlled Shading) و حتی تعریف فضا و ورودی به کار میرود.. حداقل ارتفاع ایمنی برای استفاده انسانی 2.10 متر توصیه میشود .متریال رایج جهت ساخت پرگولا، شامل قوطی آهن با ابعاد مختلف، چوب با مقاومت بالا به رطوبت ، فولاد ضدزنگ با پوشش گالوانیزه، و یا کامپوزیتهای PVC با روکش مقاوم به UV هستند که دوام اقلیمی را تا ۲۵-۳۰ سال تضمین میکنند.
پرگولاها به عنوان کریدورهای فضایی (Spatial Corridors)، الگوهای دیدو منظر را هدایت کرده و با ادغام در عناصر مجاور (مانند باربیکیو یا نشیمنگاه)، یک فضای پیوسته و کارآمد (Continuous Functional Zone) ایجاد مینمایند.
2. آلاچیق
آلاچیق (Pavilion) نیز یکی از سازه های محوطه است که اغلب کسانی که محوطه ویلای بزرگ وحتی کوچکی دارند، به این سازه نیاز دارند تا بتوانند در این فضا، به دورهم جمع شوند و ازفضای باز لذت ببرند
تفاوت اصلی آلاچیق با پرگولا در نوع سقف آنهاست. انواع آلاچیق دارای سقف بسته و پیوسته است و به همین دلیل امکان کنترل شرایط اقلیمی مانند میزان تابش نور خورشید، بارش باران و حتی وزش باد را فراهم میکند. در مقابل، پرگولا معمولاً دارای پوشش سقفی نیمه باز یا مشبک است و بیشتر نقش سایهاندازی و تعریف فضا را دارد تا ایجاد حفاظت کامل.
نوع طراحی و ساخت آلاچیق بسته به انواع سبک محوطه متفاوت است و روشهای متنوعی برای اجرای آن وجود دارد. برخلاف پرگولا که معمولاً با مصالح سبکتر مانند چوب یا فلز اجرا میشود، آلاچیقها به دلیل نقش حفاظتی قویتر و گاهی قرارگیری امکاناتی مانند آشپزخانهی روباز، ساختاری نزدیکتر به یک فضای بسته یا نیمهبسته دارند.
به همین دلیل، در آلاچیقها معمولاً بخشی از ستونها یا حتی دیوارها با مصالح بنایی مانند آجر، سنگ یا بتن اجرا میشود. البته بسته به سبک و نیاز پروژه، ترکیب آن با چوب، شیشه، فلز و سایر متریالها نیز رایج است.
برای پوشش سقف آلاچیق نیز میتوان از انواع متریالها مانند تیرچه چوبی، سفال بام، ورقهای شینگل، پلیکربنات، شیشه و ورقهای فلزی پوششدار استفاده کرد.
یکی از انواع پرکاربرد آلاچیقها، نمونههای چهارفصل هستند که با جانبدار شیشهای یا دیوارههای شفاف و بازشو طراحی میشوند.
3.باربیکیو
باربیکیو (Barbecue) یک سازه یا تجهیز پختوپز در فضای باز است که برای کبابکردن و گریلکردن غذا با استفاده از حرارت زغال، چوب یا گاز طراحی میشود
باربیکیو میتواند به دو صورت ثابت (با مصالحی چون آجر، سنگ یا بتن و اجرای در محل) یا متحرک (با متریال فلزی مانند فولاد، چدن یا آلومینیوم) ساخته شود. باربیکیو علاوه بر نقش پختوپز، بخشی از فضای دورهمی و نشیمن روباز را شکل میدهد و معمولاً در ترکیب با آلاچیق، پرگولا، تراس یا فضای نشستن کنار باغ طراحی و جانمایی میگردد.
اصول طراحی و جانمایی باربیکیو (متناسب با اقلیم و شرایط ایران)
طراحی باربیکیو باید بر اساس رفتار حرارتی، مسیر حرکت دود و نکات ایمنی حریق انجام شود. نکات کلیدی عبارتاند از:
• تعیین محل نصب بر اساس باد غالب:
در اغلب شهرهای ایران جهت باد غالب غرب یا شمالغرب است؛ بنابراین محل باربیکیو باید به گونهای انتخاب شود که دود به سمت فضای نشستن و استراحت هدایت نشود.
• رعایت فاصله ایمنی با پوشش گیاهی قابل اشتعال:
فاصله باربیکیو با درختانی مانند کاج و سرو (دارای رزین و مستعد اشتعال) باید حداقل ۱.۵ متر باشد.
• انتخاب مصالح مناسب اقلیم:
در مناطق گرم و خشک (مانند اصفهان، یزد، کرمان):
استفاده از سنگ نسوز و آجر شاموتی برای جداره داخلی و خارجی توصیه میشود.
در مناطق مرطوب (مانند سواحل شمالی):
بهکارگیری فولاد ضدزنگ (استنلس استیل) یا آلومینیوم در بخشهای فلزی موجب افزایش دوام و جلوگیری از خوردگی خواهد شد.
4. آتشدان:
آتشدان (Fire Pit) میتواند به صورت یک گودال ساده در زمین، یک سازهی دائمی با مصالحی مانند سنگ و آجر، یا در قالب مدلهای فلزی و قابلحمل ساخته شود. کارکرد اصلی آتشدان ایجاد گرما، نور و شکلدادن به فضایی صمیمی برای گردهمایی است. علاوه بر این، در برخی طراحیها امکان پختوپز محدود نیز وجود دارد.
بر اساس نظریه دلبستگی مکانی (Place Attachment Theory) در معماری محیطی، آتشدان میتواند احساس امنیت، صمیمیت و تمرکز جمعی را در فضاهای باز تقویت کند و به شکلگیری ارتباط عاطفی افراد با محیط کمک نماید.
اصول ایمنی و جانمایی آتشدان (متناسب با باغ و ویلای ایرانی)
• رعایت فاصله ایمنی:
آتشدان باید حداقل ۱.۵ تا ۲ متر از پوششهای گیاهی، آلاچیقهای چوبی، مبلمان پارچهای و پردههای بادگیر فاصله داشته باشد.
• توجه به جهت باد غالب:
در مناطقی مانند تهران، کرج و اصفهان، باد غالب در بیشتر فصول از غرب یا شمالغرب میوزد. بنابراین محل قرارگیری آتشدان باید به گونهای انتخاب شود که دود به ناحیه نشیمن وارد نشود.
• انتخاب مصالح مناسب حرارت:
استفاده از سنگهای آهکی در ساخت آتشدان توصیه نمیشود؛ زیرا در برابر گرمای مستقیم ترک میخورند یا حتی میترکند. برای ساخت بدنه و لبهها، سنگهای آذرین، آجر نسوز یا آجر شاموتی مناسب هستند.
• کفسازی اطراف آتشدان:
برای فضاهای پیرامونی، مصالحی مانند سنگ، واشبتن یا آجر قزاقی پیشنهاد میشود.
استفاده از چمن یا چوب بدون پوشش ضدحریق مناسب نیست؛ زیرا خطر سرایت آتش را افزایش میدهند.
5.آبنما، برکه ، استخر
آبنما، برکه و استخر از مهمترین عناصر آبی در طراحی محوطه و فضای سبز هستند که علاوه بر نقش زیباییشناختی، در تنظیم اقلیم خرد (Microclimate)، ایجاد حس آرامش و افزایش کیفیت تجربه فضا تأثیرگذارند. این عناصر هرچند از نظر عملکرد و فرم تفاوت دارند، اما همگی به عنوان اجزایی مؤثر در هویتبخشی و شکلدادن به تجربه حسی کاربر در محوطه عمل میکنند:
آبنما (Fountain)
آبنما سازهای است که با نمایش حرکت آب به اشکال مختلف، به فضا پویایی و نشاط میبخشد. از انواع آبنما میتوان به سنتی (حوض و جوی آب)، مدرن (خطی یا دیواری) و طبیعی (آبشار یا آبگیر سنگی) اشاره کرد. صدای ملایم آب در فضا، طبق مطالعات بیوآکوستیکی، باعث کاهش استرس و بهبود سلامت روان میشود. با استفاده از فیلتراسیون چندمرحلهای و پمپهای کممصرف دارای گواهی Energy Star میتوان رشد جلبک را تا ۹۰٪ کنترل کرد.
برکه (Pond)
در معماری منظر، برکه به آبگیری طبیعی یا مصنوعی گفته میشود که با اهداف زیباشناختی، زیستمحیطی و گاه تفریحی طراحی میگردد. سطح آرام و کمعمق آن بستری مناسب برای انعکاس مناظر و ایجاد حس آرامش است. برکهها میتوانند زیستگاهی برای گیاهان آبزی مانند نیلوفر آبی و جانورانی چون ماهیهای زینتی باشند و به افزایش تنوع زیستی کمک کنند. استفاده از مصالح آببندی مناسب (ژئوممبرین، بتن آببند) و سیستم فیلتراسیون و گردش آب، نقش کلیدی در دوام و کیفیت برکه دارد. پژوهشها نشان میدهند وجود برکه و آبشارهای صخرهای در محوطه، جمعیت پرندگان و حشرات مفید را تا ۵۰٪ افزایش میدهد.
استخر (Pool)
استخر در محوطهسازی تنها برای شنا یا تفریح نیست؛ بلکه میتواند نقشهای متنوعی مانند ذخیرهسازی آب، آبیاری باغ و افزایش ارزش بصری محوطه ایفا کند. طراحی استخر با توجه به شرایط اقلیمی، نوع کاربری و خواست کارفرما انجام میشود و میتواند به صورت روباز یا سرپوشیده ساخته شود.
6.دیوارها در فضای محوطه
دیوارها از بنیادیترین عناصر سازهای و فضاساز در محوطه به شمار میآیند. این عناصر نه تنها نقش فیزیکی در تقسیم و تعریف فضا دارند، بلکه بهعنوان بیانگر هویت، سبک معماری و زبان طراحی نیز عمل میکنند. حضور دیوار در محوطه میتواند حس امنیت، نظم و انسجام فضایی را تقویت کند و همزمان بستری برای تعامل میان عملکرد و زیبایی فراهم آورد.
نقشهای عملکردی دیوار در محوطه
ساماندهی فضا: دیوارها مرز میان فضاهای مختلف مانند ورودی، محوطهی نشیمن، باغ یا فضای خدماتی را مشخص میکنند و به درک بصری بهتر از ساختار کلی محوطه کمک مینمایند.
ایجاد حریم و امنیت: با تنظیم ارتفاع و ضخامت، دیوار میتواند میزان دید و دسترسی را کنترل کرده و حس خلوت و آرامش برای ساکنان ایجاد کند.
کنترل شیب و استحکام خاک: در زمینهای شیبدار، دیوارهای حائل نقش سازهای مهمی در پایدارسازی خاک و جلوگیری از فرسایش دارند.
بهبود اقلیم خردمحیطی: دیوارها با ایجاد سایه، کاهش وزش باد و ذخیره حرارت روز، به تعدیل دمای محیط و افزایش آسایش حرارتی کمک میکنند.
تنوع در مصالح و سبکها
انتخاب مصالح دیوار تأثیر زیادی بر خوانایی و شخصیت فضا دارد.
سنگ طبیعی: استحکام بالا و هماهنگی با طبیعت اطراف؛ مناسب برای فضاهای روستایی و باغهای کلاسیک.
آجر و بتن اکسپوز: ظاهری مدرن و مینیمال برای پروژههای معاصر.
چوب، فلز و گابیون: مصالحی سبک و مدرن که در ترکیب با نورپردازی یا گیاهان رونده جلوهای زنده و پویا ایجاد میکنند.
در طراحی حرفهای، اغلب از ترکیب دو یا چند متریال با بافتها و رنگهای متفاوت استفاده میشود تا دیوار از یک سطح صِرف به یک عنصر طراحی برجسته تبدیل گردد.
جنبههای زیباییشناختی و ترکیبی
دیوار میتواند بستری برای نورپردازی خطی یا نقطهای باشد و در شب به یکی از شاخصترین عناصر بصری محوطه تبدیل شود. همچنین، تلفیق آن با پوششهای گیاهی عمودی (Green Wall) یا آبنماهای خطی، کیفیت زیباشناختی و زیستمحیطی فضا را دوچندان میکند. در طراحیهای معاصر، دیوارها گاه به عنوان پسزمینهای برای هنر محیطی، بافتهای سنگی تزئینی یا حتی پانلهای خورشیدی نیز مورد استفاده قرار میگیرند.
نکات طراحی و اجرا
توجه به زهکشی مناسب در پشت دیوارهای حائل برای جلوگیری از فشار هیدرواستاتیکی.
استفاده از درز انبساطی و میلگردهای مقاومتی در دیوارهای بتنی برای دوام بیشتر.
طراحی فلاشینگ (Capping) یا درپوش بالایی برای محافظت در برابر نفوذ آب باران.
هماهنگی ارتفاع و مصالح دیوار با سایر عناصر محوطه مانند کفسازی، پلهها و مبلمان فضای باز.
انواع دیوارها در محوطه و فضای سبز
دیوارهای حائل (Retaining Walls):
این دیوارها با هدف تثبیت شیب زمین و جلوگیری از فرسایش خاک طراحی میشوند. ارتفاع معمول آنها بین ۱.۵ تا ۵ متر است و معمولاً از مصالحی مانند سنگ طبیعی یا بتن پیشساخته ساخته میگردند. در طراحی اصولی، سیستم زهکشی کارآمد (مانند لولههای PVC) به همراه پوشش گیاهی رونده برای ادغام زیباشناختی و اکولوژیکی بهکار گرفته میشود. پایداری این سازهها بر اساس اصول ژئوتکنیکی و هیدرولوژیکی تضمین میگردد.
دیوارهای حریم (Privacy Walls):
این دیوارها به منظور ایجاد جداسازی بصری و صوتی در فضاهای مسکونی یا عمومی استفاده میشوند و معمولاً ارتفاعی بین ۱.۵ تا ۳ متر دارند. مصالح متداول شامل چوبهای مقاوم (مانند cedar treated) یا فلزات سبک (مانند آلومینیوم اکسترود) است. بهرهگیری از نورپردازی LED برای تقویت لایههای فضایی و استفاده از پوششهای محافظ ضد UV به حفظ دوام و کیفیت در برابر عوامل اقلیمی کمک میکند. طراحی آنها بر پایه اصول Privacy Zoning در معماری منظر انجام میگیرد.
دیوارهای باغچه ها یا فلاورباکس ها (Planter Box Walls):
این سازهها به شکل مدولار طراحی شده و امکان کاشت عمودی را فراهم میآورند. سیستمهایی نظیر TerraFirm® یا فریمهای مدولار میتوانند بهعنوان عناصر شاخص (Focal Point) در محوطه عمل کنند. ترکیب این دیوارها با گیاهان رونده یا آبشاری، ضمن ارتقای سلسلهمراتب بصری (Visual Hierarchy)، به افزایش تنوع زیستی و کاهش رواناب سطحی کمک کرده و با اصول پایداری (Sustainability) همسو هستند.
دیوارهای صوتی (Noise Barrier Walls):
این دیوارها در کریدورهای شهری و حاشیه راهها برای کاهش آلودگی صوتی طراحی میشوند و ارتفاع معمول آنها بین ۲ تا ۴ متر است. مصالح مورد استفاده شامل بتن آکوستیک یا سیستمهای پوشش گیاهی (Vegetated Barriers) است. طراحی بر اساس اصول مهندسی صوت (Acoustic Engineering) و استانداردهای زیستمحیطی مانند LEED، با هدف جذب یا پراکندگی امواج صوتی صورت میگیرد.
دیوارهای سبز (Green Walls):
این دیوارها با استفاده از سیستمهای مدولار یا هیدروپونیک اجرا میشوند و علاوه بر ارزش زیباییشناختی، موجب تصفیه هوا، بهبود خرداقلیم (Microclimate) و افزایش تنوع زیستی میگردند. آبیاری هوشمند قطرهای (Drip Irrigation) و استفاده از گیاهان بومی، پایداری و دوام این دیوارها را تضمین میکند. چنین سازههایی بر پایه اصول Urban Ecology و Phytoremediation، عملکرد اکولوژیکی محوطههای شهری را ارتقا میدهند.
دیوار گابیونی (Gabion Wall) نوعی دیوار است که از قفسهای فلزی مشبک پر شده با سنگ یا مصالح مشابه ساخته میشود. این دیوار هم سازهای و هم تزئینی است و مزایای اصلی آن عبارتاند از:استحکام و پایداری خاک: مناسب برای ایجاد حائل در زمینهای شیبدار یا کنترل فرسایش.ظاهر طبیعی و مدرن: سنگها جلوهای زنده و بافتدار به محوطه میدهند و میتوان با سنگهای رنگی یا ترکیبی جلوه بصری ایجاد کرد.
7.سایهبان پارکینگ :حفاظت از خودروها
سایهبان پارکینگ سازهای حفاظتی است که بر فراز فضای پارک خودرو نصب میشود تا از وسایل نقلیه در برابر تابش مستقیم خورشید، باران، برف، تگرگ و سایر عوامل جوی محافظت کند.
مزایای اصلی سایهبان پارکینگ
حفاظت از خودرو: جلوگیری از آسیب به رنگ بدنه، قطعات پلاستیکی و لاستیکی در اثر تابش اشعهی فرابنفش (UV)، باران اسیدی و یخزدگی.
افزایش آسایش: کاهش دمای داخل خودرو در تابستان و جلوگیری از یخزدگی شیشهها در زمستان.
دوام و کارایی بالا: با استفاده از مصالح مقاوم و طراحی دقیق، طول عمر سایهبان به بیش از ۱۰ سال میرسد.
مصالح و سبک طراحی
سقف سایهبان معمولاً از متریالهایی مانند چادر برزنتی ضد UV، صفحات پلیکربنات شفاف، یا ورقهای فلزی سبک ساخته میشود. سازههای نگهدارنده نیز از فولاد گالوانیزه، آلومینیوم یا پروفیلهای مقاوم فلزی هستند. در طراحی مدرن، از ترکیب متریالهای سبک و پوششهای رنگ پودری برای دوام بیشتر و هماهنگی با محیط استفاده میشود.
نقش زیباییشناختی در محوطه
سایهبان تنها یک عنصر کاربردی نیست، بلکه میتواند جزئی از طراحی منظر ویلا یا باغ محسوب شود. ترکیب آن با نورپردازی تزئینی، گیاهان رونده یا عناصر چوبی، جلوهای چشمنواز و هماهنگ با معماری بنا ایجاد میکند.
نکات طراحی فنی
در طراحی و اجرای سایهبان باید به موارد زیر توجه شود:
شیب مناسب سقف برای هدایت آب باران و برفروبی آسان.
رعایت فاصله ایمن از ساختمان و مسیرهای عبور و مرور.
تعبیه زهکشی مناسب برای جلوگیری از تجمع آب.
سایهبانهای خودرو در ایران، با توجه به اقلیم متنوع کشور و نیازهای محلی، برای حفاظت از خودرو در برابر آفتاب، باران، تگرگ و گردوغبار طراحی میشوند و علاوه بر عملکرد حفاظتی، در طراحی منظر نیز نقش مهمی ایفا میکنند:
متحرک: با فریم آلومینیومی یا فولادی و پوشش پارچهای PVC، سبک و قابل جابجایی؛ مناسب حیاطهای کوچک و نیازمند تثبیت در برابر بادهای شدید.
پارچهای: از پارچههای ضد UV و ضدآب روی اسکلت فلزی، نصب سریع و اقتصادی؛ کاربردی در اقلیمهای خشک، اما حساستر به تگرگ و نیازمند شستوشوی دورهای.
پلکسی: با ورقهای پلیکربنات شفاف روی اسکلت فلزی، ظاهری مدرن و مقاوم؛ مناسب مناطق شمالی و جنوبی کشور، با نیاز به نگهداری برای حفظ شفافیت.
دائمی: سازههای فلزی، بتنی یا چوبی با پوشش پلیکربنات یا ساندویچپنل؛ پایدار و مقاوم به زلزله، مناسب پارکینگهای عمومی، اما نیازمند فونداسیون و اخذ مجوز.
سبز: سازههایی با پوشش گیاهی (مانند پیچک)، ایجاد خنکی و پایداری زیستمحیطی؛ بهویژه در شهرهای آلوده، همراه با سیستم آبیاری هوشمند.
نکات اجرایی: انتخاب مصالح بومی و مقاوم (مانند فولاد گالوانیزه و پلیکربنات ایرانی)، طراحی شیب مناسب برای زهکشی (۲ تا ۵٪)، پیشبینی نورپردازی LED
خرید سایه بان خودرو از سایت ساینا
8. سازههای نمادین و فرهنگی
این عناصر بهعنوان نقاط کانونی یا نشانههای هویتی، هویت فرهنگی را تقویت کرده و با اصول پایداری و طراحی منظر همخوان هستند.
مجسمهها و المانهای هنری: آثار سهبعدی که نقاط کانونی پویا ایجاد میکنند. با فرمهای هندسی یا سنتی و نورپردازی LED، جذابیت بصری را افزایش میدهند.
قابهای معماری: دیوارهای سبز با گیاهان بومی ؛ قابهای فلزی یا بتنی با فرمهای هندسی (مانند قوس) برای کادربندی منظر و مسیرهای بصری.
گابیون: قفسهای فلزی پرشده با سنگهای محلی برای تثبیت شیب یا تزئین.
عناصر یادمانی و نشانههای فرهنگی: ستونها، کتیبهها یا سازههای تزئینی با نقشبرجستههای پارسی و کاشیکاری و..
9. سیستمهای مهپاش، گرمایش و سرمایش فضای باز
این سه سیستم جزو امکانات تکمیلی فضاهای باز هستند که هم کارکرد اقلیمی دارند و هم نقش مهمی در افزایش آسایش کاربران و کیفیت منظر ایفا میکنند.هرکدام از این سیستم های می تواند به شکل المانی خاص در فضا طراحی شود.
سیستمهای مهپاش (Misting Systems)
این سیستمها با پاشش ذرات ریز آب (به قطر کمتر از ۳۰ میکرون) دمای محیط را تا ۱۰–۱۵ درجه کاهش میدهند و رطوبت مطبوع ایجاد میکنند. نیازمند پمپ فشارقوی، فیلتر تصفیه و نازل ضد رسوب میباشند.
سیستمهای گرمایش فضای باز (Outdoor Heating Systems)
برای استفاده در پاییز و زمستان، از سه تکنولوژی اصلی بهره میبرند:
هیتر گازی یا برقی ایستاده: رایج در رستورانهای فضای باز و ویلاها.
گرمایش تابشی (Infrared Heaters): انتقال مستقیم گرما به افراد و سطوح، مقاوم در برابر باد.
کفگرمایش در فضای باز: لوکس و پرهزینه، مناسب تراس یا محوطههای خاص.این سیستمها علاوه بر راحتی، باعث افزایش مدت زمان استفاده از فضای باز میشوند.
سیستمهای سرمایش فضای باز (Outdoor Cooling Systems)
غیر از مهپاشها، شامل پنکههای صنعتی مقاوم در برابر رطوبت، کولرهای تبخیری سیار و چیلرهای کوچک برای روفگاردنها یا فضاهای VIP هستند. طراحی باید با توجه به جریان باد غالب، سطح فضای باز و مصرف انرژی انجام شود.
10. مبلمان فضای باز و محوطه
مبلمان فضای باز به مجموعهای از تجهیزات و عناصر کاربردی و زیباییشناختی گفته میشود که برای افزایش راحتی، کارایی و جذابیت محیطهای بیرونی مانند باغ، ویلا، حیاط و پارک به کار میروند. انتخاب درست این عناصر علاوه بر ارتقای کیفیت فضا، به ایجاد حس آرامش، تعامل اجتماعی و استفاده بهینه از محوطه کمک میکند.
انواع مبلمان فضای باز
میز و صندلی فضای باز: طراحی مقاوم در برابر رطوبت و نور خورشید (فلزی، چوبی یا رتن مصنوعی).
نشیمنهای ثابت و نیمکتها: مناسب پارکها و فضاهای عمومی، با مصالح بادوام مانند بتن، سنگ یا چوب اشباعشده.
تاب و سرسره: جزو مبلمان بازی و سرگرمی؛ برای ایجاد نشاط در فضاهای خصوصی و عمومی.
گلدانها و فلاورباکسها: عناصر سبزکنندهی فضا که به طراحی منظر هویت میدهند.
خرید مبلمان فضای باز از سایت آلاچیق
زیرمجموعه خدمات اجرایی ما
مجله آموزشی
مقاله های ما حاصل تجربه های شخصی وترجمه مقالات معتبر جهانی (ASLA) است.